Een andere reden om een hele rosbief te braden was vanwege mijn nieuwste aanwinst, een snijnmachine. Een oud beestje van ruim 20 jaar oud van het merk Graef. Ik kon zo snel geen informatie er over vinden op internet. Maar hij is nog het best te vergelijken met de Graef Economic 136. Dit apparaat werkt nog perfect en ik ben er dan ook erg blij mee.

Het gerecht smaakte prima. De rosbief was erg lekker, vooral door de marinade. Ik blijf toch echt een mosterdliefhebber. De roomkaasdressing leek op stopverf qua structuur maar smaakte goed. Denk alleen wel dat het gerecht als geheel teveel ingrediënten bevatte. Volgende keer zal ik de bieten en de croutons weg laten.

Het bestellen bij Vreeken is er nog niet van gekomen. Maar ik heb al wel wat veel gebruikte kruiden geplant. Zo heb ik weer basilicum, bieslook, peterselie & tijm in mijn vensterbank staan. De basilicumzaden zijn van een bloeiende plant uit 2007 en zaden van het aangekochte kweekkasje. Ben benieuwd welke van de twee het beter gaat doen.

Dit jaar heb ik daarnaast een aantal interessante zaden erbij zitten. Zo zitten er zaden van kiwi’s, druiven en appels uit de supermarkt bij. Kijken of die nog wat gaan opleveren.

Na het maken van de suikerroom heb ik vier verschillende possetten gemaakt. Deze heb ik een uur of 6 in de koelkast laten opstijven. Daarna was het tijd voor het eindoordeel, proeven!

Allereerst ben ik voor de veilige combinatie van suikerroom en verse citroen gegaan. Hieraan heb ik nog wat tijm toegevoegd. Dit was een absoluut succes. Goed opgestijfd, lekkere smaak en de tijm voegt zeker wat toe. Een combinatie die ik dan ook zeker kan aanraden.

De tweede variant was al iets gewaagder. De vorige keer was de limoen posset al erg smaakvol, maar deze keer had ik er nog wat rozemarijn aan toegevoegd. Wederom was dit qua structuur een goede posset. De smaak was ook prima te noemen. Alleen al die harde rozemarijn blaadjes in de posset waren geen succes. Volgende keer ga ik de rozemarijn gewoon meekoken met het suikerroom.

Basilicum en tomatensap was de derde variant. Zowel qua smaak als structuur was dit een echte uitdaging. Het resultaat was enigszins tegenvallend. Het was eigenlijk nog steeds het goedje wat ik 6 uur eerder in de koelkast had gezet. Mijn gevoel zegt dat dit kwam door de tomatensap uit pak. Misschien volgende keer maar toch verse tomatensap? De smaak was daarentegen wel redelijk te noemen. De zoetheid van het suikerroom in combinatie met de tomaat en basilicum leverde een vreemde maar toch lekkere smaak op.

Ook bij de laatste variant heb ik niet verse sap gebruikt. Het ging hier om sinaasappel en amandel. De smaak was prima te noemen maar ook hier was de structuur van de posset niet helemaal om over naar huis te schrijven. Maar mijn gevoel zegt dat het met verse sap toch een stuk beter had kunnen zijn.

Qua smaak was het uiteindelijk dus een geslaagd experiment. Alleen zal ik voortaan toch maar altijd voor de verse sappen gaan. Volgende keer eens aan de slag met wijn, bier en kiwi.

Ricotta in combinatie met citroensap en verse kruiden zoals peterselie & basilicum doen het altijd goed. De uitgesproken smaken van rucola en parmaham daarbij maken deze salade helemaal af. Overigens ga ik de volgende keer wat hummus aan dit gerecht toevoegen. Deze combinatie bleek bij een amuse tijdens kerst ook een succes.

Het bereiden ging allemaal prima. Maar bij het proeven kwam ik er achter dat ik één ingrediënt was vergeten toe te voegen, zout. Het brooddeeg was hierdoor iets aan de flauwe kant. Maar de toegevoegde olijven en tomaten maakte de smaak ruimschoots goed.

Vanmiddag de mosterd eindelijk kunnen proeven. Het is een vrij milde mosterd geworden. Vooral de smaak van de zongedroogde tomaten duidelijk naar voren komen. Zoals op de foto te zien is zijn de mosterdzaden redelijk in tact gebleven. Mijn budgetkeukenmachine kon het net zoals een paar maanden geleden met de linzen niet aan om ze erg fijn te malen. Ik vraag me af of dit bijgedragen heeft aan de mildheid, of dat het misschien heeft gelegen aan het relatief lange rijpingsproces.

De mosterd heb ik met wat blokjes oude kaas geserveerd. Een smaakvolle combinatie die zeker voor herhaling vatbaar is. Net zoals het maken van mosterd, wat ik ook vaker ga doen.

Via een recept van Coquinaria.nl kwam ik al snel op de site van Greydragon terecht. Deze pagina bevat een aantal recepten van mosterd uit de tijd van de Middeleeuwen. Erg leuk om te lezen en ook eens te maken.

Een verdere zoektocht leidde tot een aantal recepten op A Pinch Of. Daar zat dus ook de tomaat-basilicum mosterd tussen die ik gemaakt heb.

Over het resultaat kan ik op dit moment nog weinig zinnigs zeggen omdat de mosterd nog moet rijpen. De geur is in ieder geval veelbelovend.

Ingrediënten
25 gram mosterdzaad
25 ml witte wijnazijn
4 zongedroogde tomaten
10 blaadjes basilicum

Het mosterdzaad in wat azijn minstens een nacht laten weken. Daarna in een keukenmachine samen met de tomaten en basilicum mengen tot een pasta. Deze pasta in een potje doen en minstens een paar dagen laten rijpen. Volgens de mensen van A Pinch Of komt dat de balans van de verschillende smaken ten goede.

De bovenstaande hoeveelheden van de ingrediënten zijn ruw geschat, tijdens het maken ben ik vergeten te tellen/meten/wegen.

(Receptbron: A Pinch Of)

Zowel de gnocchi als de pastasaus heb ik zelf gemaakt. De gnocchi had ik al eens eerder gemaakt, een recept is hier te vinden. De pastasaus heb ik volgens een recept van Koken met Aschwin gemaakt. Een recept dat helder en duidelijk is uitgelegd door middel van foto’s. Uiteraard is het een behoorlijke klus om dit zelf te maken. En je moet er natuurlijk veel tomaten voor aanschaffen, zoals hieronder op de foto te zien is. Voordeel is wel dat ik voorlopig genoeg pastasaus in de vriezer heb die ik ook voor andere doeleinden kan gebruiken.

Ingrediënten (2 personen)
150 gram gnocchi di patate
150 gram broccoli
pastasaus

Als je de gnocchi en pastasaus klaar hebt is de rest van het recept eigenlijk een fluitje van een cent. Kook de broccoli in wat water beetgaar. Je kan in dezelfde pan de gnocchi koken. Zodra de gnocchi komt boven drijven is hij gaar. Kook de gnocchi in kleine hoeveelheden zodat ze niet aan elkaar gaan kleven. Verwarm ondertussen ook de pastasaus. Mocht je pastasaus uit een potje gebruiken dan is het natuurlijk wel lekker om er nog wat rundergehakt en andere zaken door te doen.

(Receptbronnen: Allerhande & Koken met Aschwin)

Ingrediënten (4 personen)
2 courgettes
500 gram gnocchi di patate
250 gram ricotta
40 gram parmezaanse kaas
halve citroen
2 takjes peterselie
2 takjes basilicum
olijfolie

Snij de courgette in blokjes en bak die in een pan met olijfolie in ruim 5 minuten gaar. Kook in een andere pan met water de gnocchi di patate gaar. Meng de ricotta met citroenrasp, citroensap, fijngesneden peterselie en basilicum. Doe de courgette, de gnochhi en het ricottamengsel in een grote kom en schep het wat om. Bij serveren kan je er nog wat parmezaanse kaas over strooien. Een simpel maar ook erg smaakvol gerecht. Het vult overigens niet heel erg dus dit zou ook genoeg kunnen zijn voor 2 personen.

(Receptbron: Allerhande)

 

Ingrediënten (2 personen)
250 gram cherrytomaten
1 sjalot
half teentje knoflook
200 gram geitenkaas
1 el groene pesto
3 el olijfolie
1 el balsamico azijn
8 blaadjes basilicum
3 el geraspte oude kaas

Halveer de cherrytomaten. Snij de sjalot en de knoflook klein. Brokkel de geitenkaas in kleine stukken. Meng de tomaten, sjalot, knoflook en geitenkaas met de rest van  ingrediënten in een kom en verdeel het over twee borden. Garneer met wat blaadjes basilicum.

(Receptbron: The Greenery.com)