To make snert is always a fun process. A lot of cutting ingredients but the creation of the soup itself is very easy. Especially if you have great ingredients. I had some nice meat from the butcher, like a great rookworst.

Also the transportation to my work was interesting. Normally you will let the soup cool down. And after a day it tastes even better. But I wanted to serve it hot and had no possibility for that at my work. So I transported the warm soup in a car. It actually also was the first snowy day this year, so you can imagine it was a bit slippery. Luckily no accidents.

But the end result was great. It was pretty thick considering the fact that it hadn’t cooled down yet.

All of this wasn’t just for my fun, it was also for a good cause. This year we are gonna join the Alpe d’HuZes again with a team, 21x vlammen.

Alpe d’HuZes is an Dutch event where people try to climb the Alpe d’Huez six times on a single day, for the Dutch Cancer Society. All the money they raise goes directly to research for a cure or prevention of the disease cancer. This year alone almost 2000 people will join and they will try to raise 10 million euros.

The snert was my way to contribute a little bit to that big cause. In return for my soup I asked attention for this event and donations.

And you can still support me by donating or read about my actions.

Instead of exactly following the recipe of Nigella Lawson I used less ingredients. I didn’t use the double cream and rosemary leaves. I also used a local cheese called Gouda.

Waar ik bij mijn vorige puddingcreaties ei gebruikte als bindmiddel was het deze keer gelatine, een voedingsbindmiddel dat juist stolt bij afkoeling. Deze pudding belandde dus uiteindelijk in de koelkast in plaats van de oven. In tegenstelling tot het bietjesgelei recept van Allerhande wilde ik een wat uitgebreidere smaak en niet alleen maar bieten en bouillon. Na een korte zoektocht kwam ik uit op een smakencombinatie van Etenengenieten.nl, met onder andere balsamico azijn.

Het resultaat was uitstekend. Na ruim 2 uur opstijven had ik een mooie paarse pudding. Het zoete van de bietjes komt goed naar voren. Maar tegelijkertijd proef je ook de kalfsfond, ui, azijn en port.

Het maken van tortellini ging prima, ik mis alleen nog de handigheid. Iets wat bij deze Italiaanse familie duidelijk niet het geval is. Zal wel een kwestie van veel oefenen zijn.

Ik heb bij dit gerecht extra op de Maillard-reactie gelet, een onderwerp dat ook in het boek Cook & Chemist aan bod kwam. Hierin kwam naar voren dat als je vocht zoals bouillon en wijn beetje bij beetje toevoegd dit de Mallaird-reactie kan bevorderen. De temperatuur blijft namelijk constant hoog in tegenstelling tot wanneer je al het vocht in een keer toevoegd. Voor mijn gevoel heeft dit dus zeker bijgedragen aan de smaak, die uitstekend was. Onderbouwen kan ik het uiteraard niet want ik had geen vergelijkingsmateriaal.

De combinatie van ei & broccoli was al eerder succesvol. In tegenstelling tot dat recept heb ik de citroensap en knoflook weg gelaten. De eerste poging tot het maken van broccolipudding was niet geheel succesvol. Na een uur au bain marie garen in een oven van 120 graden hadden de puddings een bruine korst maar waren ze qua structuur nog even vloeibaar als toen ze in de oven gingen.

De tweede poging was met een extra ei. Na een uur leek het resultaat enigszins hetzelfde. Toen besloten om de oven hoger te zetten. De noodzaak om de oven te ijken blijkt nu steeds hoger te worden. Na een half uur afkoelen leken ze op het eerste oog niet veel te verschillen van de eerste poging. Maar schijn kan bedriegen, qua structuur was het wel degelijk pudding.

En dan de smaak. De scherpte van de chilipeper komt in vergelijking tot de eerdere combinatie nog meer naar voren, wat dit gerecht een lekker pit geeft. Wat mij betreft een zeer geslaagd experiment!

Dit recept kwam uit het hoofdstuk dat compleet gewijd was aan eieren. Deze proef was om te laten zien dat ei als bindmiddel belangrijk is in de keuken, in dit geval dus voor een pudding. Door het au bain-marie verhitten wordt de pudding niet te heet en kunnen de eiwitten goed binden. Wil je meer hierover weten dan raad ik je aan om Cook & Chemist te gaan lezen.

In mijn geval was dit niet helemaal gelukt. De pudding was nog vrij vochtig. Misschien was mijn oven toch nog iets te warm. Ik moet binnenkort toch echt de oven eens gaan ijken.

Een goede stevige soep met pasta, kaas en groenten. Een recept waar weinig aan veranderd hoefde te worden, alleen de munt heb ik als ingrediënt weggelaten. Vond dat niet een fantastische combinatie en het maar gebruikt als garnering. Voor de volgende keer is het misschien een idee om stokbrood met gegratineerde kaas te serveren.

When I first started to think about the challenge I was going into the direction of something with chili peppers. But after a quick look at the chocolate-meat pairing table on Martins blog, I wanted to do something with roasted beef. A few days later a saw the Gordon Ramsay vid on Beef Wellington and the idea for TGRWT was born. I made this together with a chocolatesauce, inspired by Receptenweb.nl.

The result was pretty nice. Unfortunately my beef was too well-done. But the chocolate definitely added some nice contrast to the sauce. Although 10 grams was probably still too much. Next time I will use some real red wine instead of red wine vinegar, I think this can also benefith the sauce.

Ingredients (serves 1)
125 gram beef fillet
100 gram agaricus
2 sheets puff pastry
1 egg
0,5 onion
1 carrot
thyme
1 bay leaf
black peppercorns
100 ml red wine vinegar
150 ml raspberries
10 gram chocolate (72%)
250 ml chickenbroth

First of all make the Beef Wellington. I followed the recipe of Gordon Ramsay but I left out the ham and mustard. I wanted to embed a nice video to show how Gordon prepares this dish but unfortunately it isn’t available anymore.

After that you can create the chocolate sauce. Chop up the onion and bake it in some olive oil until it’s light brown. Add the chopped up carrot, thyme, bay leaf, peppercorns, raspberries & vinegar. Cook this until it’s amount is reduced till one third. Add the broth and cook until the amount is reduced till one half. Sift the fluid through a sieve and put it back in the pan. Now boil it for a few minutes. Take it of the heat and let the sauce cool down. After that you can put the chocolate in the sauce.

Serve the Beef Wellington with the chocolatesauce.

(Recipe sources: Gordon Ramsay & Receptenweb.nl)

Deze van origine Aziatische snack hoort gewoonlijk gefrituurd te worden. Ik had hier niet zoveel zin in en heb ze dan ook met bladerdeeg in de oven bereid. Het resultaat was wel aardig. De smaakcombinatie was goed, maar ik miste het echte snackgevoel. Volgende keer ga ik ze dus zeker frituren.

Ingrediënten (2 personen)
2 plakken roomboterbladerdeeg
3 aardappels
100 gram doperwten
1 ui
1 stukje gember
1 rode peper
koriander
komijn
cayennepeper
citroensap

Kook de aardappels met schil en al gaar in ongeveer 30 minuten. Laat ze afkoelen en snij ze in blokjes. Fruit de gesneden ui in een pan met olijfolie. Voeg daarna de erwten, gember, rode peper, koriander en wat water toe. Laat het op laag vuur staan zodat de erwten wat kunnen garen. De aardappels en de rest van de kruiden kunnen hierna naar smaak toegevoegd worden. Ik heb vrij veel koriander er doorheen gedaan. Dit mengsel in de bladerdeeg pakketjes doen en rond de 20 minuten in een oven van 200 graden doen.

(Receptbron: Joriso.nl)

Zowel de gnocchi als de pastasaus heb ik zelf gemaakt. De gnocchi had ik al eens eerder gemaakt, een recept is hier te vinden. De pastasaus heb ik volgens een recept van Koken met Aschwin gemaakt. Een recept dat helder en duidelijk is uitgelegd door middel van foto’s. Uiteraard is het een behoorlijke klus om dit zelf te maken. En je moet er natuurlijk veel tomaten voor aanschaffen, zoals hieronder op de foto te zien is. Voordeel is wel dat ik voorlopig genoeg pastasaus in de vriezer heb die ik ook voor andere doeleinden kan gebruiken.

Ingrediënten (2 personen)
150 gram gnocchi di patate
150 gram broccoli
pastasaus

Als je de gnocchi en pastasaus klaar hebt is de rest van het recept eigenlijk een fluitje van een cent. Kook de broccoli in wat water beetgaar. Je kan in dezelfde pan de gnocchi koken. Zodra de gnocchi komt boven drijven is hij gaar. Kook de gnocchi in kleine hoeveelheden zodat ze niet aan elkaar gaan kleven. Verwarm ondertussen ook de pastasaus. Mocht je pastasaus uit een potje gebruiken dan is het natuurlijk wel lekker om er nog wat rundergehakt en andere zaken door te doen.

(Receptbronnen: Allerhande & Koken met Aschwin)